istersen kendine bağla
istersen tut elimden, çek çıkar beni
kendime geldiğimde bir kıvam kızgınlığıma tuz serpersin belki
sesimi yükselttiğimde elimden tutup çekersin belki
yükseklerde bitmezlikler var
bir deste neşe, bir düzine mutluluk
saçlarımda sessizlik var, gülüşümde huzur
hayatın akıp gidişinde belirsizlik
sende yaratılmamış bir güzellik
nereye gitsek bu gece
seçtiğimiz pembe diyarlardan uzak, sihirli denizlere
belki de elimden tuttuğun o deniz manzaralı yemeğe
gittiğinde bir şey daha seçtim
gidişinden yoksun
sevgi sağanağında kayıp
bir yokuş var üzerimde sanki
ve kayıp gidiyorsun sürekli ellerimden
sana da anlatmak isterim bir şey
"sesin güzel sevgilim, sözlerin de hayatıma bedel"
gel, çek götür beni derinlerden
korkulacak son şey olur
korkun yine büyükse bedeninden
seneye de kullanma ama
at gitsin olmuyorsa
zirvede beklenilenler
hep ait olduğu yerdeler
varlığından yoksun
bir ses olsa da sana ulaşır bedeli
ahmağın eziyeti olur; sevgisizliği
unutma, tut ellerimden
pek bir kayıp yok gülüşlerimden
varsa da bir öpersin, geçer.
uzak değil ihtimaller
yerin dibinde de sana yer var
gökyüzünün everestinde de
ve altyazısı var bu aşkın:
bir daha yok.
çünkü artık diğerleri aşktan yoksun
çünkü bizim aşkımız onların...
