22 Eylül 2014 Pazartesi

Cunku hayat oyle yorgundu ki gun basladiginda
Sessizligin ahini aldi
Mutsuzca oturdu kosesinde
Gariban haline uzulurcesine
Oysa ki gokyuzunde gunes parildiyordu
Camda olusturdugu aydinlikta gordu yuzunu
Vahini birakti pesinde umutsuzlugun
Neseaksamdan gomulmustu nehirlere
Sabahinda okyanustan suzuldu ruhuna
Merhaba sana da hayat
Kim ne derse desin
Bir gunden ibaretsin
O da bugun
Ve bir parca yoksulluguma kanmadan
Bakicam gozlerinin icine
Ve vazgecicem sevdadan...

Hiç yorum yok :

Yorum Gönder