Günaydın anne
günaydın baba
günaydın kardeşim...
uzakta olmak şu hayatta
en zoru belki de
nereye gitsem sizinle olmak isterken
şimdi sizsiz yapamamak da gayet doğal
yüreğimdeyse dağlar var
yıkıldığım her anımda bir güneş doğırmak için ardından
kalbimde sancılar var
bi sigara yakıp dumanını üfürdüğümde atmak için başımdan
sonsuz sessiz bir boşlukta sanki yalnızlığım
çekip çıkaran yok oradan
sanki arnavut kaldırımlarda ince yüksek topuklar
elveda diyorlar beklenilmezliğe
Sanıldığı gibi değil
umulduğu gibi de değil
boşa geçiyor zaman
beklediğim gibi değil bu şehir
yüzü güzel
ama içini sevmedim
sen bensiz oraları nasıl sevmediysen anne
bensiz oralarda bir yokluğun aşkına bağlandığı yerler baba
burda da boş o yanım
senden üstünü yok mu nedir
ve senin gibisi yok
kardeş diyebileceğim mesela
uzak diyarlar böyle
Alice'ten gelmiyoruz
harikalarda değil buralar
sadece uzak ve yalnızlıklarda...
günaydın ailem
bugün de ağlamadık hayata...