cocuk ve ucurtma.

Neyden vazgececegini sasirmis yoksul bedenlerde
Aradigini bulamayan fakir adam
Bitmis tukenmis caresizliklerde
Sonu olmayan masaldan firlayip gelmis gibiydi
Bakmisti etrafina kim vardi ya da kim yoktu
Sokaklar bostu
Kaldirimlar yollara ozenmis
Yolcusunu ariyordu sanki
Mekanik seslerin hisirtisiyla doga sessizlige burundu
Cocuk kosarak karsiya gecti
Elinde bir ucurtma
Hala hayat elinde
Hayallerini bulutlara tasimisti
Belki gunese bile yakindi
Aslinda o zaman anladi
Havaya bakarken yerde hayat devam etmekteydi
Havaya bakarken onun ucu kendi elindeydi
Ucurtma
Uctu
Ama kacmadi
Misinasi kopmadi
Ucmaya devam etti
Kabullenmisligine sakli topragin ustunde
Bir adim daha aci vardi

Cocuk gulumsedi
Babasi gidelim demese sonsuza dek orada kalacaklardi
Ve ucurtma yere indi
Zaten yine gercege o zaman dondu...

Gercek de bendim 
Hayal de
Sevgi de bendim
Kaygi da
Aci da bendim
Yoksulluk da
Ve sevgi de bendim
Ask da...
Kayboldum o ucurtmanin arkasinda...