iki yabanci

Eylulden kalma bir gunden bu yana
Bekledigim onca saat
Bekledigim onca dakika
Suslemistim yalnizligimi acilarla
Mutlulugumu saklamistim yildizlara
Pariltili gokdelenlere takilmis bulutlarda
Sessiz hayallerimdi
Herkes icinde
Bir destan sakli
Guluslerimde sirlar vardi
Tadin kaldi
Bakislarinin tadi kaldi
Gidislerinin umudu kaldi
Donmeyislerinin adimlarinda
Don bir kez daha bak bana
Yarim kaldi
Kelimelerin tek bir cumlede toplanisi
Arkadasliklarim
Yalnizliklarim
Acilarim
Hislerim
Terk edislerim
Umutlarim
Ve hayallerim
Bitmeyislerimde tukensem de
Umutlarimda kaybolsam da
Bir sahne var aklimda
Ve oyunculari biziz
Sanki sadece ikimiziz
Her turlu kacisimizda
Sevmeye bile yeteneksisiz.
Belki de birbibirini birbirinden iyi taniyan iki yabanci
Ama bitmeyen cizgimizde surunurken bile umutlu
Bitmesin sarkimiz
Bi perde daha acarlar bahara...

Dolunay sokagin ortasina kurulmus.

Ne kadar bekleyebilirsin sabahi dolunay?

Ne kadar aydinlatabilirsin geceyi

Nerde durursun beklerken gunesi

Buyuttugun onca aydinlik

Onca gecede topladigin kalpler

Seesiz ol

Bir kere beni dinle derler

Oysa ki cok maviydi beyaz

Cok turuncuydu gece

Karanlik hava

Tek umut kaynagi gibi

Gunes taklidi yaparken

Dusundun mu 

Ne kadar yakin oldugunu bana

Ne kadar yakin oldugunu geceye

O da seni ozlemis

Git

Bekleme

Belki bi sebebi vardir bekleyisinin

Yildizlar sana arkadas 

Git gez biraz

Dunya tekrar döndugunde

Tekrar sana geldiginde

Tam bir sene gecmis olucak

Cunku asla bir daha bu kadar yakin olamicaksin 

Aslinda tek adim kadar yakinsin

Ama evren kadar uzak

Sembolsun

Derdimi anlatamadigim her seyin

Bekleyislerimin

Biraz daha sessiz olalim

Daha sarkilar seni anlatacak

Mutluluk ben olucam

Ama sans benden uzak kalicak

Ve umut hep bir adim geride

Senin arkanda saklanacak

Bense sadece beklicem

Biraz daha

Her sen oldugun gune geri donucem

Ama sensiz daha farz bana bu hayat

Mutlulugumun farzi hep yurekte sakliyken

Bekleyislerim son bulacak

Beni sana getiren

Hicbir sey olmayacak

Bu gece gitme 

Kal

Dolunay

Ben yine sonu beklicem

Seni her gece gorsem de

Izlemek hep bir baska olacak

Hic gitme dolunay

Mutlulugumun farzi ask olucak

Ve son care son umudum olacak...

Bir adim daha yaklas

Cunku o zaman gitmeye gerek kalmayacak...

cocuk ve ucurtma.

Neyden vazgececegini sasirmis yoksul bedenlerde
Aradigini bulamayan fakir adam
Bitmis tukenmis caresizliklerde
Sonu olmayan masaldan firlayip gelmis gibiydi
Bakmisti etrafina kim vardi ya da kim yoktu
Sokaklar bostu
Kaldirimlar yollara ozenmis
Yolcusunu ariyordu sanki
Mekanik seslerin hisirtisiyla doga sessizlige burundu
Cocuk kosarak karsiya gecti
Elinde bir ucurtma
Hala hayat elinde
Hayallerini bulutlara tasimisti
Belki gunese bile yakindi
Aslinda o zaman anladi
Havaya bakarken yerde hayat devam etmekteydi
Havaya bakarken onun ucu kendi elindeydi
Ucurtma
Uctu
Ama kacmadi
Misinasi kopmadi
Ucmaya devam etti
Kabullenmisligine sakli topragin ustunde
Bir adim daha aci vardi

Cocuk gulumsedi
Babasi gidelim demese sonsuza dek orada kalacaklardi
Ve ucurtma yere indi
Zaten yine gercege o zaman dondu...

Gercek de bendim 
Hayal de
Sevgi de bendim
Kaygi da
Aci da bendim
Yoksulluk da
Ve sevgi de bendim
Ask da...
Kayboldum o ucurtmanin arkasinda...

istiklal caddesi kadar...

Alnımdan akan ter 
Sana hiç değmedi 
Gözümden damlayan yaş 
Denizi bulmadi. 

Bir sokak gördüm rüyalarımda gecelerce 
Hiç sana çıkmadı. 
Sadece yarım saat tutuştuk elele 
O saat durmadı. 

Düşünüyorum, 
Ne kadar sevmiş olabilirim? 
Düşünüyorum, 
Sen ben gece ve bir yol. 
Başka birşey 
Yok elimde hafizamda. 
Düşünüyorum, 
Ne kadar yer etmiş olabilir ? 

İstiklal caddesi kadar...

Anları birer birer
Topladım sakladım.
Tarihin ortasında
Gelecek aradım.

Hücreme girdin,dokundun hucrelerime
Buluttum,damladım
Cümleler kactı dagıldı dört bir tarafa,
Sadece noktayım.

Düşünüyorum,
Ne kadar sevmiş olabilirim?
Düşünüyorum,
Sen,ben,gece ve bir yol
Başka birşey
Yok elimde hafızamda
Düşünüyorum,
Ne kadar yer etmiş olabilir ?

İstiklal caddesi kadar 

                                       Sebnem Ferah

zor bu isler.

Bazi seyler belli olmaz derler hayatta
Bazi seyler degil, hicbir sey belli olmuyor artik.
Kaderi zorlarsin belki
Belki bazi seyleri gostermek istersin
Ama onu gordukten sonra hicbir sey gelmez elinden
Belki sadece bakakalirsin
Sadece uzaktan izlersin
Bir seyler olsun artik istersin
Elinde degilmis gibi hissedersin ama iste, tam karsindadir
Dokunamazsin
Bakamazsin
Konusamazsin
Bakislari bile seninle degildir bazen
Ama hissedersin
Cunku o ordadir
Ve hic olmayacak seyler yaparsin
Heyecanlanirsin, etrafina insanlari toplarsin
Keske kader bizi bir araya getirse dersin
Bazen kader isini yapar
Bazen de sen kaderi zorlarsin
Surekli onu gormek istemenin onune gecen baska bir duygun varsa bile bir kenara atarsin
Yapamazsin
Cunku sende olmayan bir seyi olan sey yokeder ancak, varedemez.
Utanmaktan cesaret dogmaz. Dogurtamazsin. Varedemezsin.
Zorlasan da asla cikmaz.
Ve senin yerine baskalari gecer bazen
Elinden gelen hicbir sey olmaz.
Elindeki yoklugunla basbasa kalirsin.
Sadece bazen en basa donersin, nerde kalmistik? Dememek icin.
Sadece korkarsin
Dayanamazsin
Aci cekersin
Zaten yasadigin ask degildir
Diyemezsin
Hep bir adim beklersin
Ya da ona gitmek istersin
Ama...
Cok seyler var hayatta.
Kadere razi olmak istersin
Ama bir seyi hep istersin
Her gun istersin
Ve o olmadan asla vazgecmezsin
Gecemezsin.
Bir seyler var degil mi?
Orada beni bekleyen bir seyler var.
Illa o filmlerdeki gibi carpismamizi falan bekleyemem. 
Bir kere de sen bana gel.
Ben cok belli ettim kendimi 
Utanirim artik
Kaciyosan da gel
Utaniyosan da
Ne olursun
Sadece bir kere gel....