sanki uçup gidiyorlar
saklı ormanlarda kaybolmuş sessizliği arıyorlar
ama bir bakıyorlar ki yok
hiçbir şey yok
adımlarında elveda gibi geliyor sokaklardaki yürüyüşlerin
dev bir adamın sesinden gök gürültüsünü dinliyorsun
tükenmişliğin yalnızlığına çekiç vuruyor
filler kafanda artık ötmeye başlamış
kalbinde yakıt kalmamış
beklemiş seni bir vakit
güneş çarpmış karanlığa
yine gelmemiş yalnızlık
sessiz yelkenliler geçmiş meşalemin kıyısından
sonsuz çarpıntılar tükenmiş kalbimde
suyum bitmiş
ihtiyaçlarım fazlasıyla
her geçen gün biraz daha
yorgun ve tükenmiş
başka şeyler veriyor hayatı bana
başka dünyalarda
pempe sayfalı kitaplarda mor yazılarla
yeşil tüylü kuzuların koynunda
başka bir harpte
savaşta...
içimdeki savaşta
seni elinden tutup götürmüş dünya
bense denizde sürüden ayrılmış balık
kurtun kaptığı kuzu
şapkası düşmüş ihtiyar
yarına dün gibi bakan o umutsuz vaka
geçmiş bitmiş oysa
ne var ki
kalbimde yara da kalmamış
yakıt da...
tükenmişim
ama dedim ya
farklı bir hayat var artık
odama düşmüş hayali gökyüzünde
bindim aydedeye
gidiyorum.
Hiç yorum yok :
Yorum Gönder