Biz de bilirdik umudun yerle bir olduğu sokaklarda
Evlerin caddelere özenişini
Sakladığımız umutlarla
Gün gelip de gökkuşağını renklendireceğimizi

Yeni hayallerin kapısını çalıp da açılmasını beklerken
Aslında kök saldığımız o yerde köprü kurmuştuk denizlere
Okyanuslar ağlamıştı yoksulluktan
Oysa ki hayallerimiz su dolu bardakta bile durmazdı
Ne sakladık
Ne umduk bu zamana dek
Güldüm sana be adam
Ve seninle güldüm
Yerinde sen vardın yarı kalbimin
Sonra sadece aklımda kaldın
Hep aklımdayken yeniden gittin diyarına çekildin
Benim diyarımda yoksulluklar var
Uzaktan görürsün
Ve beklersin
Buraya kadar ömrüm
Sadece güzel hatıralarınla kalırsın adam
Sadece güzel gülüşünü hatırlarım
Öpemediğim kadar gözlerinden
Senin de bir hayatın var
Bakma kusuruma uçuk kaçık bir hayatım var
Benden olmaz hiç
Senden olmuyorsa be adam...

Bir Bilsen

bir bilsen uzakta neler var
çayımın buharında demlenen farklı bir gökyüzünden
yanık parlayışlarda yıldızlar

bilmezsin adım attığında vardığın uçurumları
yolun karşısında tekeye kalmış döküntü yıllar
parça parça nameler savurur kalanları

bir damla terini döker denizlere zanaat baba
kır saçları aynadan parıldardı güneşe
nasırdan parmakları gülümserdi bahara

yüksek yeryüzünde tepeleri var hayal bahçesinin
adı var gözlerinin çizgisinde, defteri kalbimin
bir baksan seyri var gönlümün gölünde turuncu sabahlara
bir bilsen yolculuk kuru hava yağmurlara...